به رنگ افکار

"جایی برای افکاری که نمی‌دانند کجا بروند"

خب نمی‌شه که جلوی چشم خودشون نوشت...

معمولا اونایی که روزمرگی می‌نویسن یا درد دل می‌کنن، اینطوریه که از یه جایی غیر از وبلاگ ناراحت شدن و میان اینجا راحت درباره‌ش بنویسن... 

حالا داشتم فکر می‌کردم اگه بخوایم درباره آدمای همین وبلاگ غیبت کنیم چی؟ =) کجا بریم بنویسم؟


ولی جداً حیف که وبلاگ هم اونقدرا امن نیست که بتونیم راحت بنویسیم....

فکر کنم باید پناه ببرم به دفترچه خاطرات شخصی... ولی خب با این حس که دوست دارم یه نفر هم حرفامو بخونه چه کنم...؟